Even niet zo gezellig

-He lieverd, hoe gaat het nu?

Nou, wat denk je, niet zo natuurlijk.

-Ja nee, sorry. Niet zo natuurlijk.

En met jou dan?

-Ja, goed wel! Mijn moeder heeft eindelijk dat geld overgemaakt en ik ga dus toch op vakantie in augustus. Ik zie er echt heel erg naar uit, pfff, even weg met zijn tweetjes. Lekker niets doen, alleen een beetje van elkaar genieten.

….

-O, sorry.

Nee, geeft niet.

-Nou ja, het blijft vervelend natuurlijk. Voel je je al iets beter? Zie je alweer een beetje licht aan het eind van de tunnel?

Nee.

-……

Ach, laat mij maar even. Ik ben gewoon even niet zo gezellig.
Dus dat gaat wel goed met jou en die krullenbol van Bureau Landelijk Andersdenkenden?

-Ja. Bart. Het is echt een leukerdje. Heel attent ook. Hij heeft me al twee keer een hoogtepunt bezorgd. Hoe is het nou afgelopen met jou en Grunberg? Bart heeft je blog ook gelezen. Vond ie leuk.

Dat met Grunberg is natuurlijk nooit echt van de grond gekomen. Het was een ontzettend leuke, maar niet heel geslaagde poging van mij om me een beetje intellectueler voor te doen dan ik ben. Er zijn nog best veel mensen ingetrapt trouwens.

-Maar hij heeft in ieder geval heel aardig op jouw brief gereageerd, dus dat is toch al hartstikke goed?

Hallo! Dat was ik zelf. Natuurlijk. Die hele Arnon Grunberg heeft zich nooit gemeld. Bovendien, als je ziet waar hij allemaal mee bezig is: Groot Dictee, columns, lezingen, boeken, debatten, colleges, weet ik het allemaal, daar heeft die man toch helemaal geen tijd voor? Dat kun je zelf toch ook wel bedenken? En waarschijnlijk is het gewoon ook onder zijn niveau.

-Echt? Jezus. Ik ben er echt helemaal ingetrapt. Wat goed zeg! En met mij in ieder geval die ingezonden briefschrijver. Haha, die zal wel behoorlijk pissig worden als hij daar achter komt! Ooh, en dat arme anonieme visje...

Doe niet zo naïef. Sjongejonge. Die hele briefwisseling heb ik dus in mijn eentje gevoerd. Ja, behoorlijk zielig. Ik heb me er wel even mee vermaakt, maar verder schiet ik er niet zoveel mee op.

-Ongelofelijk. Wat ben ik dom. Wat goed gedaan eigenlijk, van jou. Daar moet je iets mee doen hoor, met dat schrijven.

Wauw, nou dank je wel zeg, echt een ontzettend goed idee. He, ik hang op. Veel plezier he, met die Bart van je en alvast een hele leuke vakantie. Doei!

-Ben je boos ofzo? Wat heb ik nu weer gezegd? Ik kan er toch niets aan doen dat het effe niet zo lekker met je gaat? Je weet toch dat ik je wil helpen? Ik bedoel het toch goed? Zeg maar wat…..

‘Klik’

-…ik kan doen. Shit. Wat een gedoe zeg.

Lieve Rebecca,

Ik klop bij jou aan met mijn probleem, omdat jij een direct lijntje lijkt te hebben met de grote Grunberg. Dat geeft mij hoop. Want als er iemand iets zinnigs weet te melden over de kwestie die mij wakker houdt dan is het Grunberg wel. Natuurlijk heb ik eerst contact gezocht met Hem zelf, maar dat is heel lastig gebleken. Tot op heden taal noch teken.

In deze tijden van pornoficatie, ongeremd lustvertoon en seksuele terreur, overvalt me soms het gevoel dat ik afwijk. Omdat ik me met mijn afkeer zo geїsoleerd voel .

Waar is de liefde, Rebecca? Ik kan haar niet meer vinden. Elke keer als ik denk: ‘Ha! Daar is zij terug!’ ontglipt ze mij. Ik heb het over de onvoorwaardelijke liefde, belangeloos en onschuldig. Bestaat zij wel?

Mijn inschatting is dat Grunberg hierover diepe inzichten heeft. Hij schrijft over de liefdeloze wereld, over de eenzaam zwoegende mens. Ik zou zo graag eens met Hem van gedachten wisselen.
Lieve Rebecca, kun jij een goed woordje voor me doen?

Een onzeker visje

Ingezonden brief

Beste Rebecca van Vuure,

Ik volg uw blog met grote belangstelling, omdat u onderwerpen aansnijdt die mij raken en interesseren. Zoals bijvoorbeeld uw verblijf op de berg in Spanje, de stilte van de natuur en de liefde voor dieren enzo. En dingen over die zanger Rick Treffers.

Maar ik heb dus helemaal niets met Arnon Grunberg. Ik vind dat zo’n onsympathieke man. Hebt u daar nu echt van gedroomd? Heeft u zijn boeken wel eens gelezen? Zo zwartgallig. Vroeger kon ik er nog wel eens om glimlachen, maar tegenwoordig gaat het toch alleen nog maar over angstige simplistische figuren met een obsessie voor sex? Monsters zijn het! En er zit ook al nooit eens een gelukkig einde aan. Nooit! Het zijn stuk voor stuk boeken van een getroebleerde geest.

Dat u over hem droomt is natuurlijk tot daar aan toe, daar kun je als mens vaak niets aan doen. Maar dat u er vervolgens een brief over schrijft aan Grunberg en zich ontpopt als een soort geile groupie, dat valt me echt enorm van u tegen. U bent eigenlijk iets te oud voor dit soort fratsen, vindt u zelf ook niet?

En dan nog, waarom moeten wij daarvan meegenieten? Is het dat u wilt meevaren op zijn -in mijn ogen bedenkelijke- roem?
Is het u trouwens opgevallen dat Arnon Grunberg in zijn antwoord helemaal niet ingaat op wat u aan hem geschreven heeft? De schrijver gaat zo op in zijn eigen verhaal dat hij vergeten is waarom en aan wie hij de brief schrijft: Rebecca van Vuure, vrouw van veertig.
Denk daar maar eens over na.

Groeten,
Anoniem

Beste meneer Grunberg,

--------------------------------------------------------

Amsterdam, 8 mei 2011


Beste meneer Grunberg,

Ik heb regelmatig dromen waarin u mij brieven stuurt. Dat zijn fijne dromen. In mijn droomwereld kennen we elkaar kennelijk goed, want u veroorlooft zich allerlei frivoliteiten in uw schrijven. Vaak lach ik mezelf wakker.

In het dagelijks leven ben ik zelfstandig ondernemer en de aanvallen van de regering raken mij in mijn financiёle hart. Op zoek naar alternatieve bronnen van inkomsten, ben ik tot veel bereid. Zo kwam ik op het idee om de gedroomde brieven van u aan mij te bundelen. Het zijn zeer persoonlijke en particuliere dromen, maar door het laatste nieuws rondom uw werk als schrijver van brieven denk ik dat ik hier desondanks mijn voordeel uit wil halen.

Waar ik nog niet uit ben is wie ik als auteur moet opvoeren. ‘Gedroomde brieven aan Rebecca’ door Arnon Grunberg. Of ‘Gedroomde brieven van Arnon’ door Rebecca van Vuure. Heeft één van deze twee voorstellen uw voorkeur?

Ik geef de bundel in eigen beheer uit, dat doet bijna iedereen tegenwoordig. Bij verkoop kunnen we natuurlijk een verdeelsleutel voor de behaalde winst afspreken.

Graag zou ik over bovenstaande met u van gedachten wisselen, liefst in levende lijve. Als dat niet lukt, dan kunt u mij natuurlijk gewoon weer een brief schrijven.

Vriendelijke groet,
Rebecca van Vuure

http://www.arnongrunberg.com/
http://www.brievenaanesther.nl/